İki hafta önce bir kağıdın üzerine şöyle bir yazı yazıp evimin penceresine yapıştırdım:
"Maddi Durumu Yetersiz Öğrencilere Ücretsiz Matematik, Türkçe, İngilizce ve Sınava Hazırlık dersleri verilir."
Evlenmeden önce eşimle mahallenin çocuklarına ücretsiz dersler vermeyi planlamıştık. Evleneli yaklaşık 4 ay oldu, hafta içi çalıştığımız için hafta sonları ders verebiliriz diye düşündüm ve hemen uygulamaya karar verdim. İrtibat numarası olarak da eşimin numarasını yazdım. Sabah 08:00'da yazdığım yazıyı gören bir komşumuz (komşumuz olduğunu yeni öğrendiğim komşumuz) eşimi aramış ve 5. sınıfa giden bir oğlu olduğunu, tüm derslerinin 0 (sıfır, bildiğimiz sıfır) olduğunu söylemiş ve ders çalıştırmamız için rica etmiş. Basit bir tembel öğrenci vakası gibi gözüktü bana. İlk öğrencim olma sebebiyle hevesle arayıp akşam eve davet ettim tanışmak için. Hemen 5. sınıf konularını gözden geçirip ufak bi hazırlık yaptım, zaten sayısal öğrencisi olduğum için hep matematiğin içindeydim. Artık hazırdım, teker teker gelsinler, dedim içimden :)
Maceram Başladı..!
Beklenen saat geldi çattı, komşum ve 2 oğlu (birisi iki yaşında) geldiler evimize. Annesi ev hanımı, babası çaycı olarak çalışıyor. Evleri kira, kıt kanaat geçiniyorlar. Annesi sürekli şikayetçi bir tavırla konuşuyor, çocuklarından, kocasından, kayınvalidesinden ve genel olarak hayatından şikayetçi. Çocuğun durumunu sorarsanız, 5. sınıfa gelene kadar ailesi tanıdık öğretmenlere rica ederek, yalvararak sınıfta kalması engellenmiş. Ve dedikleri gibi dersleri genel olarak zayıf (beden eğitimi, resim ve müzik hariç). Küçük olan çocuğu ise çok hırçın, sağa sola saldırıyor, annesini dövüyor, annesi de onu... Annesi her iki çocuğunu da dövüyor çünkü babası da annesini dövüyor, çocuklar da gücü yettiğince annesine vuruyorlar, yetmeyince kapılara pencerelere.. Vesselam, ben ders anlatmaya hazırlanırken kendimi birdenbire bir aile faciasının içinde buldum.
Efenim, bu arada benden eğitim bekliyorlar tabi. Öncelikle yanlış yere geldiklerini, bir psikologa görünmeleri gerektiğini söyledim, içimden tabii.. Mahallenin aile işlerine bakan biri gibi hissettirdiler bana. Size tavsiyem bu tür ailevi konularda bilginiz ve yetkiniz yoksa konuya dahil olmaktan, akıl hocalığı yapmaktan kaçının, çünkü olayın en uzağındaki kişi olduğunuz halde en olmadık yerde bulabilirsiniz kendinizi, aman diyim!
Ben verdiğim söze sadık kalarak öğrenciye ders anlatmaya başladım, aileden de destek olmalarını istedim ama çabamın nafile olduğunu sık sık görüyorum.
Yapmayın, Etmeyin!
Çocuğunuzu başkalarından sakındığınız kadar, kendinizden de sakının! Dayağınızdan, kötü sözlerinizden, içkinizden, sigaranızdan sakının! İnsanoğlunun kendi çocuğuna verdiği zararı, bir millet toplansa bile veremiyor, ne garip..?
"Allah hiç kimseyi merhametsizlerin 'merhametine' terk etmesin!"


Hiç yorum yok:
Yorum Gönder